วันที่ 15 สิงหาคม 2569 สำนักข่าวต่างประเทศ SCMP รายงานเรื่องราวของ จางลี่หย่ง ชายชาวจีนรายหนึ่ง ซึ่งตัดสินใจขุดหลุมศพไว้บนที่ดินของครอบครัว และพาลูกสาววัย 2 ขวบที่ป่วยเป็นโรคธาลัสซีเมียชนิดรุนแรงตั้งแต่กำเนิดลงไปนอนเล่นด้วยกัน เนื่องจากต้องการให้ลูกค่อยๆ คุ้นเคยกับหลุมศพและลดความหวาดกลัวต่อความตาย
จางลี่หย่งตัดสินใจขุดหลุมดังกล่าว หลังลูกสาวป่วยเป็นโรคธาลัสซีเมียชนิดรุนแรงตั้งแต่กำเนิด ซึ่งทำให้ต้องเข้ารับการถ่ายเลือดเป็นประจำ และมีความเสี่ยงต่อภาวะแทรกซ้อนที่เกี่ยวข้องกับพัฒนาการและหัวใจ
ขณะเดียวกัน ครอบครัวมีรายได้เพียงประมาณ 2,500 หยวน หรือราว 12,200 บาทต่อเดือน แต่ต้องรับภาระค่ารักษาพยาบาลมากกว่า 140,000 หยวน หรือประมาณ 700,000 บาท ภายในระยะเวลา 2 ปี ส่งผลให้เงินเก็บของครอบครัวแทบหมด แม้จะได้รับความช่วยเหลือจากคนในชุมชนก็ตาม
ผู้เป็นพ่อเรียกหลุมศพที่ขุดเตรียมไว้สำหรับลูกสาวว่า ที่พักสุดท้าย โดยหวังว่าการพาลูกลงไปอยู่ในหลุมดังกล่าวจะช่วยให้เด็กคุ้นเคยกับสถานที่และไม่หวาดกลัวต่อความตายมากจนเกินไป
อย่างไรก็ตาม การกระทำของผู้เป็นพ่อกลายเป็นประเด็นที่ถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวาง โดยบางส่วนแสดงความเห็นใจและเรียกร้องให้หน่วยงานภาครัฐเข้ามาช่วยเหลือครอบครัว ขณะที่อีกส่วนมองว่าการกระทำดังกล่าวขัดต่อข้อห้ามทางวัฒนธรรม และอาจเป็นการนำความทุกข์ของเด็กมาใช้เพื่อเรียกร้องความสนใจ
ต่อมาเรื่องราวของครอบครัวได้รับความสนใจไปทั่วประเทศ จนนำไปสู่การระดมทุนเพื่อช่วยเหลือ ขณะที่รัฐบาลท้องถิ่นเข้ามาช่วยรับผิดชอบค่ารักษาพยาบาลส่วนใหญ่ของเด็ก
ในปีเดียวกัน แม่ของเด็กได้ให้กำเนิดลูกอีกคน ทำให้ครอบครัวตัดสินใจเก็บเลือดจากสายสะดือเอาไว้ ก่อนที่ลูกสาวจะเข้ารับการปลูกถ่ายสเต็มเซลล์จากเลือดสายสะดือ โดยใช้เวลารักษานานถึง 8 ชั่วโมง ซึ่งเป็นแนวทางการรักษาที่อาจช่วยให้อาการของโรคดีขึ้นอย่างถาวร
หลังผ่านระยะพักฟื้น ผลตรวจเลือดของเด็กกลับมาอยู่ในระดับปกติ และไม่จำเป็นต้องเข้ารับการถ่ายเลือดเป็นประจำทุกเดือนอีกต่อไป เหลือเพียงการฟื้นฟูร่างกายอย่างสม่ำเสมอ
ปัจจุบัน เด็กหญิงเติบโตขึ้นเป็นเด็กที่ร่าเริง ชื่นชอบการวาดภาพและเต้นรำ อีกทั้งยังมีผลการเรียนที่ดี ขณะที่ครอบครัวได้นำพื้นที่หลุมศพเดิมมาปรับเปลี่ยนเป็นสวนทานตะวัน และเรียกสถานที่แห่งนี้อย่างอบอุ่นว่า สวนมหัศจรรย์ของซินเหล่ย โดยมองว่าเป็นสัญลักษณ์ของชีวิตใหม่และความโชคดีที่เกิดขึ้นกับครอบครัว
