วันที่ 1 กันยายน 2569 กลายเป็นประเด็นที่ถูกพูดถึงในโลกออนไลน์ หลัง มอส พี่ชายของฮลุน โซโล่ ออกมาโพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊กส่วนตัว Klose Mos เล่าประสบการณ์ชีวิตการทำงาน ภายหลังตัดสินใจลาออกจากบริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง โดยมีสาเหตุสำคัญมาจากทัศนคติของผู้จัดการในช่วงที่เจ้าตัวกำลังเผชิญกับการสูญเสียน้องชาย ซึ่งเสียชีวิตในต่างประเทศ
เจ้าตัวเล่าว่า หลังทราบข่าวน้องเสียชีวิต ต้องเดินทางไปจัดการเรื่องต่างๆ ทั้งประสานงานกับหลายหน่วยงาน ติดต่อสถานทูต จัดการเอกสารและการเดินทาง เพื่อให้น้องได้กลับบ้าน โดยแทบไม่มีเวลาพักผ่อน ขณะเดียวกันก็ได้แจ้งลางานเป็นลายลักษณ์อักษรและพูดคุยเรื่องระยะเวลาการลากับบริษัทตามขั้นตอน
อย่างไรก็ตาม ระหว่างนั้นกลับได้รับคำพูดจากผู้จัดการที่ทำให้รู้สึกไม่สบายใจ อาทิ “มึงเป็น ตม.เหรอ” “คุณไปแล้วจะทำอะไรได้” “เป็นพี่น้องพ่อแม่เดียวกันเหรอ” และ “เรื่องมันเร่งด่วนขนาดนั้นหรือ กลับมาทำงานก่อนได้ไหม” รวมถึงหลังร่างน้องเดินทางกลับถึงบ้านและครอบครัวเพิ่งได้บำเพ็ญกุศลเพียง 2 วัน เจ้าตัวยังได้รับโทรศัพท์ติดตามเรื่องกลับไปทำงาน พร้อมคำถามว่า “รู้ว่ายุ่งแล้วงานคุณล่ะ”
เจ้าตัวยอมรับว่า เหตุการณ์ดังกล่าวทำให้เริ่มตั้งคำถามถึงทัศนคติและวุฒิภาวะของผู้บริหาร พร้อมมองว่าการเป็นผู้นำไม่ได้มีเพียงความสามารถในการบริหารงาน แต่ควรรู้จักแยกแยะสถานการณ์และให้เกียรติความเป็นมนุษย์ของคนในองค์กร โดยเฉพาะในช่วงเวลาที่ต้องเผชิญกับการสูญเสียครั้งใหญ่
หลังเสร็จสิ้นภารกิจบำเพ็ญกุศล เจ้าตัวจึงตัดสินใจลาออก โดยวันที่ 18 สิงหาคม ได้กลับไปทำงานตามปกติและตั้งใจทำงานให้เรียบร้อยจนถึงสิ้นเดือน ก่อนเปิดใจกับแม่และยายในวันที่ 23 สิงหาคม ซึ่งเป็นวันเกิดของตัวเองว่าไม่สามารถทำงานต่อในสภาพแวดล้อมดังกล่าวได้
ด้านแม่และยายกลับให้กำลังใจ พร้อมบอกว่า “ไม่เป็นไรลูก เรื่องแบบนี้ไม่มีใครอยากให้เกิด กลับมาอยู่บ้านเราก็ได้ บ้านเราก็มีไม่ได้เช่า ข้าวเราก็มีกิน ปลาร้าก็มีอยู่ในไห ไม่ต้องคิดมาก ออกมาพักก่อน” ทำให้เจ้าตัวตัดสินใจเลือกครอบครัวและกลับมาเริ่มต้นชีวิตใหม่ แม้จะยังมีความกังวลเรื่องรายได้และอนาคต แต่ระบุว่ามีเงินสำรองสำหรับช่วงว่างงานและอาจนำไปเริ่มต้นธุรกิจเล็กๆ ในอนาคต
เจ้าตัวยังย้ำว่า การลาออกไม่ได้เกิดจากความเกลียดงานหรือเพื่อนร่วมงาน เพราะที่ผ่านมาได้รับความช่วยเหลือและกำลังใจจากเพื่อนร่วมงานที่ดีหลายคน แต่เป็นการตัดสินใจเพื่อกลับมาอยู่กับครอบครัว ในช่วงเวลาที่ครอบครัวต้องการตนเองมากที่สุด
พร้อมฝากข้อคิดถึงคนทำงานและผู้บริหารว่า ในวันที่คนในองค์กรต้องเผชิญกับการสูญเสีย สิ่งที่พวกเขาอาจต้องการไม่ใช่สิทธิพิเศษจากองค์กร แต่อาจเป็นเพียงพื้นที่และเวลาให้กลับไปจัดการชีวิตและครอบครัวก่อน พร้อมย้ำว่า “ตำแหน่งไม่ได้ทำให้ใครเป็นผู้นำ” เพราะการเป็นผู้นำควรมีทั้งวุฒิภาวะ ทัศนคติ และความเข้าใจความเป็นมนุษย์ของคนที่อยู่ร่วมกันในองค์กร
